[23517075]

Widmo jesieni
Tak żywe niegdyś błękity
Cieniami zaszły szaremi,
Jakiś duch mgłami spowity
Zimną dłoń kładzie na ziemi.

Przez mgieł przejrzyste zasłony
Przegląda postać widziadła,
Wzrok jakby mgłami zaćmiony,
Twarz chłodna, smutna, wybladła.

Na czole wieniec sczerniały
Kropelki sączy wilgotne...
Po kwiatach, co się rozwiały,
Zostały ciernie samotne.

Tak płynie z schyloną twarzą,
Roznosząc ciszę złowrogą,
A łzawe spojrzenia rażą
Sennością, smutkiem i trwogą.

Przyciska do ziemi łona
Dłoń skrzepłą - ziemia się wzdryga,
Lecz tchem grobowym rażona,
Martwieje - głuchnie - zastyga.
/A.ASNYK/

jairena

jairena 2012-10-23

Ech ta Jesień- Artystka w swej krasie ! Ukłon Lodziu:)

minutka

minutka 2012-10-23

Piękne miejsce,cudowne barwy jesienne i świetny fotograf.

wierzb

wierzb 2012-10-23

Piękna fota, cudna jesień, pozdrawiam :-))

dodaj komentarz

kolejne >